Τί είναι η σπονδυλοδεσία;

Σπονδυλοδεσία είναι μια χειρουργική τεχνική στην οποία δύο ή περισσότεροι σπόνδυλοι ενώνονται μεταξύ τους ώστε να προσδοθεί σταθερότητα και να βελτιωθεί η μεταξύ τους θέση.
Αυτό γίνεται με την τοποθέτηση μοσχευμάτων οστών ή τεχνητού μοσχεύματος μεταξύ των πάσχοντων σπονδύλων. Το μόσχευμα δρα ως συνδετικό μέσο και βοηθά επίσης να διατηρηθεί η κανονική απόσταση μεταξύ των σπονδύλων. Καθώς ο χρόνος περνά οι σπόνδυλοι ενώνονται με το οστικό μόσχευμα και μεταξύ τους πετυχαίνοντας οριστική σταθεροποίηση της χειρουργημένης περιοχής.
Σε ασθενείς για τους οποίους αυτό είναι σκόπιμο, η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές.

Γιατί χρειάζομαι αυτή τη θεραπεία;

Υπάρχουν μια σειρά από λόγους για τους οποίους ο χειρουργός σας μπορεί να συστήσει σπονδυλοδεσία.
Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιείται συχνά για τη αντιμετώπιση:
Καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης
Σπονδυλολίσθησης (ολίσθηση ενός σπονδύλου πάνω από ένα άλλο)
Ανώμαλης κύρτωσης της σπονδυλικής στήλης, όπως σκολίωση ή κύφωση
Εκφυλισμένων δίσκων (τα χόνδρινα «μαξιλαράκια» μεταξύ των σπονδύλων)
Αστάθειας της σπονδυλικής στήλης (μη φυσιολογική ή υπερβολική κίνηση μεταξύ δύο ή περισσότερων σπονδύλων)
Η σπονδυλοδεσία συνήθως συνιστάται μετά από την αποτυχία συντηρητικών μεθόδων θεραπείας.
Ο χειρουργός θα λάβει υπόψιν μια σειρά παραγόντων πριν δοθεί η ένδειξη για σπονδυλοδεσία, όπως:
την πάθηση, την ηλικία, την γενική κατάσταση υγείας, τον τρόπο ζωής και την απασχόληση.

Πώς γίνεται η σπονδυλοδεσία;

Υπάρχει μια ποικιλία χειρουργικών προσεγγίσεων και τεχνικών, αλλά σε όλες περιλαμβάνεται η τοποθέτηση μοσχεύματος μεταξύ των σπονδύλων.
Το μόσχευμα μπορεί να προέρχεται από τον ίδιο τον ασθενή, συνήθως από την λεκάνη και ονομάζεται αυτόλογο μόσχευμα, είτε προέρχεται από μία τράπεζα οστών και ονομάζεται αλλομόσχευμα, είτε είναι τεχνητό που αναμειγνύεται με μυελό των οστών του ιδίου του ασθενούς ή με ειδικές ουσίες που προωθούν τον σχηματισμό και την ωρίμανση των οστών, όπως οι μορφογενετικές πρωτεΐνες (BMP).

Η σπονδυλική στήλη μπορεί να προσπελαθεί χειρουργικά με διάφορους τρόπους ενώ το μόσχευμα εμφυτεύεται ανάμεσα στους σπονδύλους με τις ακόλουθες τεχνικές:
TLIF ή PLIF (για την οσφυϊκή μοίρα) με οπίσθια χειρουργική τομή και εμφύτευση των μοσχευμάτων από πίσω
XLIF (για την οσφυϊκή μοίρα) με πλάγια χειρουργική τομή και εμφύτευση των μοσχευμάτων από πλάγια
ALIF (για την οσφυϊκή μοίρα) με πρόσθια τομή στην κοιλιά και εμφύτευση των μοσχευμάτων από εμπρός
ACIF (για την αυχενική μοίρα) με προσθιοπλάγια τομή στον αυχένα και εμφύτευση των μοσχευμάτων από εμπρός

Ο χειρουργός με γνώμονα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα μπορεί να αποφασίσει για τον συνδυασμό περισσότερων τεχνικών.
Μία συζήτηση σε βάθος με τον ασθενή είναι πάντοτε αναγκαία και χρήσιμη.

Εμφυτεύματα όπως βίδες, πλάκες, κλωβοί χρησιμοποιούνται ανάλογα, με σκοπό να υπάρχει επαρκής σταθερότητα της χειρουργημένης περιοχής μέχρι να “ωριμάσει” η σπονδυλοδεσία.
Γενικά δεν υπάρχει κανένας λόγος αφαίρεσης των υλικών σπονδυλοδεσίας στο μέλλον.

Κλασικές και σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές

Η κλασικές τεχνικές προβλέπουν την ανοικτή προσπέλαση με αποκόλληση των μυών από τους σπονδύλους που πρόκειται να δεθούν ώστε να μπορέσουν να τοποθετηθούν τα διάφορα εμφυτεύματα και να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις.
Σήμερα σε πολλές περιπτώσεις οι επεμβάσεις μπορεί να γίνουν με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές όπου με την χρήση μικρών τομών είναι δυνατόν να γίνει πολύ καλή σπονδυλοδεσία με πλεονέκτημα τον ελάχιστο τραυματισμό των μυών, την ελάχιστη απώλεια αίματος και την μείωση της ενδονοσοκομειακής νοσηλείας των ασθενών.

Αρκετές φορές οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές δεν μπορούν να προσφέρουν ικανοποιητική αποκατάσταση της πάθησης του ασθενούς και οι εφαρμογή των κλασικών “ανοικτών” τεχνικών καθίσταται αναγκαία.
Χρέος του χειρουργού είναι η απόλυτη γνώση όλων των δυνατών τεχνικών σπονδυλοδεσίας.

Το αυτόλογο οστικό μόσχευμα υπήρξε το χρυσό standard στη χειρουργική τεχνική της σπονδυλοδεσίας.
Σήμερα η βιοτεχνολογία παρέχει την δυνατότητα να έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα χωρίς τη χρήση αυτόλογου μοσχεύματος. Η χρήση αλλομοσχεύματος ή/και τεχνητών μοσχευμάτων έχει επιταχύνει την επέμβαση και εξαφανίσει το μετεγχειρητικό άλγος στην περιοχή λήψης των μοσχευμάτων με ευνόητα πλεονεκτήματα.

Πόσο καιρό θα διαρκέσει η αποθεραπεία μου;

Η περίοδος αποκατάστασης μετά από σπονδυλοδεσία ποικίλλει ανάλογα με την έκταση της επέμβασης και την ικανότητα του οργανισμού να προκαλέσει “συγκόλληση” των οστών στην περιοχή της σπονδυλοδεσίας.

Οι ασθενείς συνήθως παραμένουν νοσηλευόμενοι από μία ημέρα σε περιπτώσεις αυχενικής σπονδυλοδεσίας και πλάγιας ή πρόσθιας σπονδυλοδεσία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης έως και μία εβδομάδα σε περιπτώσεις μείζωνος επέμβασης για διόρθωση μεγάλων προβλημάτων της σπονδυλικής στήλης.
Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας ο ασθενής κινητοποιείται και εξέρχεται της κλινικής αυτοεξυπηρετούμενος κατά το πλείστον.

Οι ασθενείς λαμβάνουν αναρρωτική άδεια 3-12 εβδομάδων ανάλογα με την περίπτωση.