Πρόσθια οσφυική διασωματική σπονδυλοδεσία (ALIF)

Δεν αποτελεί νέα τεχνική. Στην πραγματικότητα είναι από τις παλαιότερες και πιο κλασικές τεχνικές αρθρόδεσης της σπονδυλικής στήλης. Η βελτίωση των υλικών σπονδυλοδεσίας αλλά και η ανάγκη διαφόρων προσπελάσεων για την ανατομική αποκατάσταση προβλημάτων Σπονδυλικής Στήλης την έφερε πάλι στο προσκήνιο την τελευταία δεκαετία. 

Προβλέπει την αφαίρεση του μεσοσπονδύλιου δίσκου και την εφαρμογή στην θέση του ενός ευμεγέθους μοσχεύματος μέσω πρόσθιας προσπέλασης από την κοιλιακή χώρα (οπισθοπεριτοναικά ή διαπεριτοναικά).

Λόγω ελλιπούς εκπαίδευσης χρησιμοποιείται σπανιότατα στον Ελλαδικό χώρο. Στην Ευρώπη αντίθετα χρησιμοποιείται πολύ συχνά λόγω της καλύτερης και πιο σφαιρικής εκπαίδευσης των χειρουργών. Φυσικά εφαρμόζεται πολύ τακτικά από την χειρουργική μας ομάδα με άριστα αποτελέσματα. 

Η τεχνική αυτή προσφέρει την δυνατότητα ευρύτατης αφαίρεσης του μεσοσπονδύλιου δίσκου, έμμεσης αποσυμπίεσης των νευρικών ριζών μέσω της αποκατάστασης του ύψους των μεσοσπονδύλιων τρημάτων με ταυτόχρονη αποκατάσταση της σταθερότητας και της λόρδωσης της σπονδυλικής στήλης.


Η τοποθέτηση ειδικών εμφυτευμάτων ανάμεσα στα σπονδυλικά σώματα που συμπληρώνεται με οπίσθια διαυχενική (βίδες και ράβδοι) ή με πρόσθια διασωματική (πλάκα – βίδες ή βίδες) σταθεροποίηση προσφέρει πολύ καλή σταθερότητα.


Σε σχέση με τις οπίσθιες τεχνικές σπονδυλοδεσίας (PLIF, TLIF) ο νευρικός ιστός και οι μήνιγγες δεν υφίστανται κανένα χειρισμό και ο συνολικός όγκος των μοσχευμάτων που τοποθετούνται μεταξύ των σπονδυλικών σωμάτων είναι μεγαλύτερος και συνεπώς η σπονδυλοδεσία παρουσιάζει μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας.


Για τους λόγους αυτούς η τεχνική είναι σχεδόν αναντικατάστατη όπου χρειάζεται αποφυγή επαφής με τα νεύρα (για παράδειγμα σε επανεπεμβάσεις όπου υπάρχει ουλώδης ιστός), πολύ καλή αποκατάσταση του ύψους του μεσοσπονδύλιου διαστήματος και η αποφυγή ψευδάρθρωσης όπως στις πολλαπλές αναθεωρητικές επεμβάσεις της σπονδυλικής στήλης.


Η ανατομική αποκατάσταση του πλάγιου προφίλ της σπονδυλικής στήλης είναι καλύτερη λόγω αυξημένης δυνατότητας χειρισμών που η τεχνική προσφέρει.


Ενδείξεις
Αστάθεια σπονδυλικής μονάδας
Σπονδυλολίσθηση (σε συνδυασμό με οπίσθια ανάταξη και σταθεροποίηση)
Τρηματική στένωση
Ευρεία δισκεκτομή με ανάγκη αποκατάστασης της δευτερογενούς αστάθειας
Διόρθωση της κύφωσης – αποκατάσταση της λόρδωσης της ΟΜΣΣ
Αναθεώρηση αποτυχημένων επεμβάσεων στην ΟΜΣΣ
Διόρθωση σκολίωσης (πάντοτε σε συνδυασμό με οπίσθια διόρθωση και σταθεροποίηση

Τεχνικές απαιτήσεις
Μέσου επιπέδου
Πολύ καλή εκπαίδευση του χειρουργού στην συγκεκριμένη τεχνική και ιδιαίτερα στα ακόλουθα κρίσιμα σημεία:
Παρασκευή του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου (καλές αρχές γενικής χειρουργικής)
σωστή παρασκευή των αγγείων προς αποφυγή τραυματισμού των
Πολύ καλός καθαρισμός του μεσοσπονδύλιου δίσκου
Σωστή τεχνική αποκατάστασης της λόρδωσης
Σωστή εφαρμογή του διασωματικού υλικού
Σωστή τεχνική ανάταξης (όπου αυτή προβλέπεται)